نامه ای به دوست آمریکایی ام

اسفند ۲۶م, ۱۳۹۰

آمریکایی عزیز!

من می دانم تو آدم بدی نیستی. همیشه به ما گفته اند شما آدم های بدی هستید. اما من مطمئنم این طور نیست. شما فقط کمی بد شانسی آورده اید و همیشه اتفاقات بد به حساب شما نوشته شده. و اگر نه من خوب می دانم که بالاخره این آمریکایی ها هستند که دنیا را از شر تروریست ها نجات می دهند.

دوست خوب آمریکایی من!

اصلا لازم نیست به خاطر هواپیمای مسافربری ایرانی که بر فراز آب های خلیج فارس آن را سرنگون کردید خودت را ناراحت کنی. جان آن ۲۹۰ مسافر، به ازای برقراری آرامش در جهان، ارزش چندانی ندارد. همه ی ما هم خوب می دانیم که آن حادثه کاملا اتفاقی بوده و نباید به خاطر یک اتفاق کسی را سرزنش کرد.

من خوب می دانم که وقتی قرار باشد نظامیان آمریکایی تروریسم را ریشه کن کنند، مدت زیادی طول می کشد تا موفق بشوند و در این مدت طولانی، ممکن است آن ها به طور اتفاقی اشتباهات زیادی انجام بدهند. مثلا این کاملا طبیعی است که در ده سالی که شما توی افغانستان بوده اید، هر شب به طور اتفاقی چهل خانه مورد حمله قرار بگیرند. و بر اساس علم احتمال کاملا مورد انتظار است که چند نظامی روی جسد افغانی ها ادرار کنند. مسلما به طور اتفاقی هر ماه چند بمب از هواپیما های جنگی روی شهر ها می افتد و من این ها را خوب می فهمم. به همین دلیل شما را به خاطر هیچ کدام از این حوادث اتفاقی سرزنش نمی کنم.

دوست آمریکایی!

شما ده سال است که دارید به خاطر نجات مردم افغانستان می جنگید. طبیعتا در این ده سال چندتایتان اشتباهی قرآن را به آتش می کشید و مردم افغانستان خیلی قدر نشناس اند که متوجه نمی شوند نباید اشتباه کسی را به رویش آورد. هر کسی مثل شما ده سال توی کشوری بماند، ممکن است ناخواسته به چند نفر حمله کند و آن ها را بکشد و این کاملا طبیعی است. همین چند روز پیش، به طور اتفاقی یک از دوستانت به چند نفر شلیک کرد و عده ای زن و بچه کشته شدند. کاملا ناخواسته و اجتناب ناپذیر. اوباما هم عذر خواهی کرد. اما افغانی ها هنوز بی خیال قضیه نشده اند. از دید من که آمریکایی نیستم این یک گستاخی بزرگ نسبت به آمریکایی های بیچاره است. حتما شما هم از این موضوع خیلی ناراحت هستید.

دوست من!

به خودت ناراحتی راه نده. هم چنان مانند قبل به جنگ علیه تروریسم ادامه بده و مطمئن باش کشته شدن سالانه چند هزار غیر نظامی افغانی یک فرایند طبیعی است که در جریان دیگر چرخه های طبیعی رخ می دهد و هیچ آمریکایی بی گناهی در این ماجرا تقصیری ندارد.

با تشکر از زحمات بی دریغ شما

یک ایرانی آگاه

راستی من یک چیز جالب کشف کرده ام. مانکی می شود میمون، دانکی می شود خر و یانکی می شود آمریکایی!

ارسال شده در وبلاگ قدیمی | نظرات (۰)

گذاشتن یک پاسخ