اردیبهشت ۱۰ام, ۱۳۹۵
وسط تمرین شبکه که فکر کنم از آن صفر بگیرم، ۲۱ ساله شدم. ۲۱ سالگی را سال اقدام و عمل نامیدم. نه این که بخواهم اسم سال را از رهبر دزیده باشم. بعد از مدت ها، درگیری های ذهنی روبه حل شدن رفتند. دیگر فرصتی برای نشستن و فکر کردن نیست. وقت عمل کردن است. وقت رفتن توی دل ماجرا، ریسک کردن و مواجهه با سختی ها. ۲۱ سالگی، انشاءالله که سال موفقیت های بزرگ باشد.
ارسال شده در وبلاگ | نظرات (4)
اردیبهشت ۱۱ام, ۱۳۹۵ در ۶:۵۹ ب.ظ
امیدوارم دهم اردیبهشت بعدی از سال اقدام و عملتون راضی باشید
این هم هدیه تولدتون
وَ قَالَ ( عليه السلام ) : لَأَنْسُبَنَّ الْإِسْلَامَ نِسْبَةً لَمْ يَنْسُبْهَا أَحَدٌ قَبْلِي الْإِسْلَامُ هُوَ التَّسْلِيمُ وَ التَّسْلِيمُ هُوَ الْيَقِينُ وَ الْيَقِينُ هُوَ التَّصْدِيقُ وَ التَّصْدِيقُ هُوَ الْإِقْرَارُ وَ الْإِقْرَارُ هُوَ الْأَدَاءُ وَ الْأَدَاءُ هُوَ الْعَمَلُ .
اردیبهشت ۱۱ام, ۱۳۹۵ در ۸:۳۶ ب.ظ
ان شا الله
اردیبهشت ۱۷ام, ۱۳۹۵ در ۴:۴۹ ب.ظ
یعنی میشه یه روزی منم به این وضعیت برسم ؟!
مغزم درد گرفت خسته شدم از فک کردن …
تیر ۵ام, ۱۳۹۵ در ۷:۵۵ ق.ظ
تولد من بدترین تراژدی ممکن بود
یک سال فکر می کردم ۱۹ساله هستم اما گویا آن سال ۲۰ساله بودم
و زمانی که وارد ۲۰شدم که نه اما حدود چند ماه بعدش فهمیدم بله من وارد۲۱شده ام.
یکی از غم انگیز ترین حقیقت های عمرم بود که خاطره ایی با نام۲۰سالگی ندارم