در یکی نامه محال است که تحریر کنم…

تیر ۱۶ام, ۱۳۹۵

از گونه‌های خوشبختی که در دنیای تلگرامی و اینستاگرام‌مالی شده (بر وزن گِل‌مالی یا لجن‌مالی)، این شانس را دارد که انتظار رسیدن نامه‌های دوستش را بکشد. از آن نامه‌های طولانی که حرف‌های چندماه تویشان خلاصه شده و آدم استرس گم شدنشان توی اداره پست را دارد. نامه‌های دست‌نویس. نامه‌هایی پر از حرف‌های مفصل از زندگی و شعر و داستان‌ها و رویاها. از آن گونه‌های خوشبخت کم‌یاب و نادر.

ارسال شده در وبلاگ | نظرات (3)

3 پاسخدر “در یکی نامه محال است که تحریر کنم…“

  1. طرحواژه می‌گوید :
    تیر ۱۶ام, ۱۳۹۵ در ۱۱:۰۶ ب.ظ

    خوشبحال این گونه های خوشبخت کم یاب و نادر که تو زمانه ی ایز تایپینگ های بی ثمر نامه های پر حرفشون به دستشون میرسه

  2. صاحبدل می‌گوید :
    مرداد ۴ام, ۱۳۹۵ در ۱۰:۴۸ ق.ظ

    دیری است که دلدار پیامی نفرستاد…

  3. هدی می‌گوید :
    تیر ۲ام, ۱۳۹۷ در ۱۱:۲۳ ق.ظ

    این از گونه های خوشبختی نیست…خود خود خوشبختی است!!

گذاشتن یک پاسخ