به روایت یک زهراچند یادداشت پراکنده از فصلهای آغازین یک دفتر ناتمام
مرداد ۱ام, ۱۳۹۵
آخرش یک روز، همه چیز را رها می کند و به آن چیزی بر می گردد که برای اوست. حتی اگر توی آن بدترین باشد.
بدترین بودن توی چیزی که دوستش دارد، بهتر از متوسط بودن توی چیزی است که دوستش ندارد.
مرداد ۲ام, ۱۳۹۵ در ۷:۳۱ ب.ظ
ان لکم نهایه
فانتهوا الی نهایتکم…